سلام.ما هم از مشهد برگشتيم.
پیشاپیش سالروز ولادت پر برکت بهانه افرینش فاطمه الزهرا(س) بهجه قلب المصطفی را تبریک عرض می کنم.
با اين که به اخلاص دعا کردم و رفتم ...... افسوس که اين سفره رها کردم و رفتم
الحمدلله قسمت شد در ايام عزای مادر سادات به پابوس فرزندشون امام رضا(ع) رفتيم. دعا گوی همه عزيزان بالا سر حضرت بودم.اگه قب.ل باشه.البته امام رضا (ع) مادری ان و دارای دنيای کرم. می خواستم در مورد امام رضا (ع) بنويسم.ولی باشه برای مطلب بعدی بريم مدينه و همونجا که امام رضا (ع) هم راضی تره.
حضرت فاطمه(س)‌ در روز ۲۰ جمادی الاخری در چهل پنج سالگی پيامبر ديده به جهان گشودند چنانچه از امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) روايت شده است. اغاز حمل حضرت خديجه به حضرت فاطمه بدان گونه بود که شب معراج حضرت رسول از ميوه های بهشتی (سيب و خرما) تناول فرموده. خداوند انها را در صلب پيامبر قرار داده.پس از هبوط به زمين با خديجه همبستر شد و او به فاطمه(س) حامله گشت.بنابراين حضرت حوريه ای انسانی است و هرگاه نبی اکرم مشتاق بوی بهشت می شد،‌ فاطمه (س)‌را می بوئيد و از اوبوی بهشت و درخت طوبی را استشمام می کرد. به همين جهت بيش از حد معمول او را می بوسيد تا جائی که برخی از همسران ايشان که نسبت به والایی مقام و ارج و مرتبه فاطمه(س)‌ شناختی نداشه(يا داشتند از روی حسد و ....) بر اين کار ايراد گرفتند.

يک شبهه مهم :

اگر کسی بگويد: معراج حضرت رسولشش سال قبل از هجرت بوده(و بنا به قولی دو سال پس از بعثت) و تولد حضرت فاطمه (س)‌ در سال پنجم، و اين مطلب با هيچ يک از ان دو قول ساز گار نيست.

در پاسخ می گوئيم: حضرت رسول فقط يک بار به معراج نرفته اند بلکه از حضرت صادق (ع) روايت شده که فرموده اند: حضرت رسول ۱۲۰ بار به معراج  برده شده اند، هيچ معراجی نبوده مگر اين که خداوند درباره ولايت علی (ع)‌ و امامان پس از او بيش از انچه که در باره فرايض و احکام فرموده باشد،‌سفارش کرد.

کناره گيری حضرت به مدت چهل روز از خديجه (س)‌ به خاطر ان بود که اماده فراگرفتن هديه و تحفه پروردگار جهانيان شود و مقصود از اين هديه حضرت فاطمه (س) بوده است چنان که در زيارت ان حضرت امده:

و صل علی البتول الطاهره....فاطمه بنت رسولک و بضعه لحمه و صميم قلبه و فلذه کبده و التحيه منک له و التحفه.

ادامه دارد....