در مباحث گذشته به طور خلاصه عرض نموديم كه حضرت صديقه طاهره،فاطمه زهرا (س) بلا شك داراي عصمت بوده اند.حال مي خواهم به اين نكته بپردازم كه آيا با توجه به اين مطلب آيا مي توانيم در اذان و اقامه به عصمت و حجت خدا بر اهل بيت(س) بودن اين بانوي دو عالم شهادت ياد كنيم يا خير.
در اين بحث جديد ممكن است برخي دو اشكال وارد آورند. كه به يك اشكال در اين دهه و ديگري را در دهه بعد انشاءالله مورد بررسي قرار خواهيم داد.
اشكال اول :
 × بيان شهادت به عصمت حضرت زهرا(س) در اذان و اقامه بدعت در دين است. چرا كه هنگام تنزل اذان توسط جبرئيل (عليه الرحمه) از سوي خداوند تبارك و تعالي  بر پيامبر اكرم(س) اين ذكر مطرح نبوده‏ وانگهي اگر بنا باشد ما به جناب صديقه طاهره(س) شهادت ياد كنيم،بايد بعد از شهادت به حجت بودن امير المونين (ع) به تمام يازده تن امام ديگر هم شهادت دهيم !!
 v در جواب به قسمت اول سوال ، بنده به طور خلاصه در اين بحث به سخن  علامه حسن زاده آن عالم و عارف بزرگوار و صاحب كرامات در نكته 903 كتاب هزار و يك نكته ايشان اشاره مي كنم.
همانطور كه مي دانيم شهادت به ولايت حضرت علي (ع) در اصل اذان و اقامه نازل شده به پيامبر اكرم (ص) نبوده ولي ما شيعيا ن به قصد تبرك و رجاء در اذان اقرار مي كنيم.علماي عامه طي نامه اي به استاد علامه حاج ميرزاابوالحسن شعراني(ره) نسبت به اين امر(شهادت به ولايت حضرت علي (ع) در بين اذان و اقامه ) استفتاء نموده اند و ايشان طي نامه اي جواب آنان را اين طور بيان نموده اند:
(( اگر اقرار به ولايت علي (ع) مي نمائيم و شهادتش را در اذان مي گوئيم، از دو جهت خارج نيست : يكي آنكه به عنوان جزئي از فصول اذان نباشد و ديگر آنكه واجب در اذان نباشد.ما اين شهادت را به نيت جزئي از اذان نمي گوئيم كه باعث بدعت شود‏ بلكه اين شهادت را به عنوان جزئي از ايمان در اذان مي گوئيم‏. آن هم نه اينكه واجب است بلكه از اين بابت كه تبركا جايز است در اذان مي آوريم. اهل تشيع با استناد به روايات فراواني كه مورد اتفاق شيعه و اهل سنت است و اين روايات را نيز در يكي از صحاح سته از ام سلمه از جناب حضرت رسول اكرم (ص) نقل كرده اند، شهادت و اقرار به ولايت امي رالمونين (ع) را جزئي از ايمان مي دانيم.
فلذا ما آقايان اهل سنت را كه در اذان و غيره به جناب پيامبر شهادت مي دهند اما شهادت به ولايت علي (ع) را قبول ندارند به عنوان مسلمان مي شناسيم ولي به عنوان مومن نمي شناسيم. چون به جزئي از ايمان كه ولايت اميرالمونين مي باشد اقرار ننموده اند و مصداق (نومن ببعض و نكفر ببعض) مي باشند.
توضيح اينكه در روايتي از رسول اكرم آمده است : « منافق هرگز علي (ع) را دوست ندارد و هر كس علي (ع) را دوست داشته باشد مؤمن است»‌از اين توضيح چنان برداشت مي شود ( ولايت علي (ع) جزئي از ايمان است). بنابراين شهادت به ولايت مولا علي (ع) را به عنوان جائز در اذان مطرح مي كنيم، نه واجب كه بدعت محسوب شود.  )) به نظر حقير اين گفتار بحث بدعت در دين با اين ذكر زيبا و پر مسمي را در اذان و اقامه رد مي گردد.
در جواب  به قسمت دوم سوال ،راجع به شهادت نسبت به يازده تن امام بزرگوار نيز بايد به عرض برسانم كه همانطور كه شاهد مي باشيد الحمدلله والمنه در اذان ما ذكر « اشهد ان علي و اولاده المعصومين حجج الله) مرسوم مي باشد كه اين هم شهادت به حضرت امير المومنين و هم يازده فرزند عزيز ايشان در در مقام امامت و ولايت مي باشد.
ادامه دارد...