محب فاطمه(س) اهل ولایم...همیشه تشنه کرببلایم

بسم رب الفاطمه(س)

فردا انشاءالله عازم مشهد مقدس هستم برای عرض تسليت به آقا و مولامون، غريب الغربا.

از همه دوستان تقاضا دارم که اين حقير رو حلال کنن و کوتاهی ها و جسارت های بنده رو ببخشن.

ايام ايام سوگواری بی بی دو عالم خانم حضرت فاطمه زهرا(س) است ولی امسال توفيق اين رو که بخوام برای اين بانو چيزی بنويسم و نوکری کن رو نداشتم.دوستانی که مايل بودند می تونند به آرشيو مراجعه کنند و مطالب سالهای قبل رو دريافت کنند و مارو هم دعا.

از همگی التماس دعا دارم.واين شعر رو تقديم می کنم به تمامی محبين خانم جانمان

چشمه خورشيدم اما تشنه مهوش منم

اوست وجه الله من محو تماشای علی(ع)

سوره شمس الضحی يم ،هل اتی يم ،کوثرم

ليم بايد شد فدای قد و بالای علی(ع)

کعبه ام ،سعی ام، صفايم،مروه ام

حجرم منا،حجم اما در طواف روی زيبای علی(ع)

ايه نور و علی نورم،علی نور من است

سر مسترم ولی مامور ابنای علی(ع)

افتاب مشرقينم ماهتاب مغربين

هر طلوع و هر غروبم هست رسوای علی(ع)

ای تمام اهل عالم،سينه ام بيمار غم

درد غربت را کشم جانم فدايت يا علی(ع)

کشته شورا منم،مبنای عاشورا منم

از قيامم بيمه شد امروز و فردای علی(ع)

تا علی(ع) از پا نيفتد ژيش چشم دشمنان

خسته در پای علی(ع) افتاده همپای علی(ع)

گل کجا و آتش کجا،گلشن کجا هيزم کجا

فضه می داند چه شد در بين غوغای علی(ع)

محسنم کو،مونسم کو ،غنچه ام کو

من کجا،سيلی کجا، اين است زهرای(س) علی(ع)