محب فاطمه(س) اهل ولایم...همیشه تشنه کرببلایم

یا الله

گاهی چنان بدم که مبادا ببینیم     

حتی اگر به دیده رویا ببینیم

من صورتم به صورت شعرم شبیه نیست  

بر این گمان مباش که زیبا ببینیم

شاعر شنیدنی است_ ولی میل میل توست  

 آماده ای که بشنویم، یا ببینیم

این واژه ها صراحت تنهایی منند    

با این همه_ مخواه که تنها ببینیم

مبهوت میشوی اگر از روزن ات_ شبی    

بی خویش_ در سماع غزلها ببینیم

یک قطره ام_ و گاه چنان موج میزنم_     

_در خود، که ناگزیری دریا ببینیم

شب های شعر خوانی من بی فروغ نیست  

 اما تو با چراغ بیا تا ببینیم

حرف دل است ....

اینطور فرموده اند ...