محب فاطمه(س) اهل ولایم...همیشه تشنه کرببلایم

بصیرت!!‌ غیبت از نظر مقام معظم رهبری(حفظه الله)
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ دی ،۱۳۸٩
 
به مناسبت روز بصیرت! 
این ایام از بصیرت زیاد گفته می شه! این هم یک نکته  قابل توجه افراد با بصیرته. مخصوصا امثال ما که با سایت و رسانه و .. در ارتباطیم. فتامل!!
حضرت آیت الله خامنه ای در جلسه درس خارج فقه چند روز گذشته، ذیل بحث موارد استثنا از حکم حرمت غیبت، در پاسخ به سؤالی پیرامون صدق غیبت در مواردی چون نوشته، وبلاگ یا ضبط صوت و تصویر و انتقال آن، به نکات مهمی اشاره فرمودند.

این بخش از بیانات معظم له به شرح ذیل است:

این که اصلا این کار ]غیبت[ جایز است یا جایز نیست ولو به قصد اصلاح باشد، این را نمی شود به طور مطلق یک چنین چیزی را پابند شد؛ که ما بگوئیم ما چون می خواهیم در امر جامعه اصلاح کنیم، پس زیدی را، عمروی را یا یک جریانی را به طور مطلق مورد تهاجم قرار بدهیم، غیبت کنیم؛ حالا آن کسانی که این کارها را می کنند، خیلی اوقات به غیبت هم اکتفا نمی کنند؛ خب، ملاحظه می کنید دیگر. گاهی چیزهایی را می آورند که معلوم نیست حد غیبت (1) بر او صادق باشد؛ شاید مصداق تهمت است، مصداق افترا است، مصداق قول به غیر علم است. مصداق سب و شتم است؛ نمی شود این را گفت که اگر طرف قصد اصلاح دارد، پس بنابراین، این جایز است برای او، نه؛ موارد استثنا همان مواردی است که ]در کتب فقهی[ ذکر شده است.

منتها باید این موارد صدق کند، احراز بشود. این خیلی مهم است. واقعا یکی از چیزهایی که ما همه مان ]باید توجه کنیم[ به مردم هم باید بگوئیم، یاد بدهیم که توجه بکنند این است که: به صرف توهم این که حالا این کار مصلحت دارد، دستشان را، یا قلمشان را، یا وبلاگشان را آزاد نکنند که هرچه به دهنشان آمد، آن را بگویند؛ اینجور نیست، چون وسائل مدرن امروز همه مشمول همین حکم است. یعنی خواندن وبلاگ هم مثل خواندن کاغذ است، کتاب است، نامه است، مثل شنیدن حرف است. استماع غیبت شامل همه اینها می شود؛ یعنی ملاک استماع در اینها وجود دارد مسلما. شنیدن به گوش خصوصیتی ندارد، خواندن تو نامه هم عین همان است که ما در بحث استماع این را تاکید کردیم و عرض کردیم.

خب، دوربین هم همین جور است. فرض کنید که اگر چنانچه انسان یک خطایی را از کسی دید، این را رفت با دوربین ثبت کرد، بعد آمد یک جایی نشان داد؛ این هم همان است دیگر، چه فرقی می کند؟ یعنی بایستی واقعا به اینها توجه کرد. محیط را باید محیط اخلاقی کرد. ما اگر بخواهیم جامعه را اصلاح بکنیم، این اصلاح فقط به این نیست که انسان از افراد غیبت بکند. راههای دیگری هم وجود دارد. حالا من غیبت را عرض می کنم. فضلا (2) از تهمت و افترا و اینها.

بنده یک وقتی به یک مناسبتی در یک صحبت عمومی عرض کردم به مردم که قرآن کریم می فرماید: «لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون و المؤمنات بانفسهم خیرا»؛ (3) یعنی وقتی افک (4) را شنیدید چرا به همدیگر حسن ظن نداشتید؟ یعنی از اول رد کنید افک را. ]اگر[ آمدند به یک نفری تهمت زدند، یک چیزی را گفتند- حالا یا با عنوان تهمت یا به عنوان غیبت- چرا قبول می کنید؟ ببینید این کلمه لولای تحذیریه در قرآن و در کلام عرب خیلی معنای وسیعی دارد، فقط معنایش «چرا» نیست، که ما بگوئیم چرا این کار را نکردی. چرای با تاکید است. یعنی آه، وای، چرا؛ معنای «لولا» این است؛ تحذیریه است. }چرا{ «لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون و المؤمنات بانفسهم ]خیرا[»؛ یعنی چرا به هم ظن نیک ندارید، چرا به هم حسن ظن ندارید. تا فورا کسی آمد، شما بگوئید بله، احتمال درستی اش هم اگر بود، آدم به صورت یقین آن را بداند و نقل بکند. این درست نیست، این ممنوع است. این چیزی که امروز مورد ابتلاست در جامعه ما، از همان چیزهایی است که بایست از همین ادله غیبت بفهمیم که درست نیست؛ این وضعی که وجود دارد درست نیست. البته انتقاد منطقی، گفتن حرف صحیح این قدر حرفهای آشکار وجود دارد که انسان اگر ذکر آنها را بکند، اصلا هم غیبت نیست، و می تواند انسان نقد بکند. بله مسلم است، امروز یک جریان صحیح و حقی در جامعه ما وجود دارد، جریانهای باطلی هم وجود دارد که به انواع و اقسام طرق می خواهند جامعه را خراب کنند، انقلاب را منحرف کنند؛ در این شکی نیست. آدمهایی هم در راس این جریانات هستند. چه لزومی دارد که انسان به این آدمها تهمت بزند. چه لزومی دارد که غیبت اینها را بکند. حرف آشکار اینقدر دارند؛ همان حرفهای آشکار را بیان بکنند، تبیین بکنند، توضیح بدهند، مطلب روشن خواهد شد؛ هیچ نیازی به غیبت کردن نیست که آدم بگوید حالا ما برای اصلاح مثلا غیبت می کنیم.

بنابراین به نظر من همین ادله ای که در باب غیبت خواندیم، این تمام المراد را به ما نشان می دهد؛ یعنی واقعا همانی که باید بفهمیم از شرع مقدس همین را انسان می فهمد و تشخیص می دهد. باید بر طبق همین هم عمل کرد.
ــــــــــــــــــــــ
1) معنی غیبت، تعریف غیبت
2) تا چه رسد به
3) سوره نور، آیه 12
4) تهمت، افترا، نسبت ناروا

 
comment نظرات ()
 
مگر علی(ع) به مردمی که حضرت را بدرقه میکردند نفرمود" این کار شما نفعی ندارد"؟!
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ آبان ،۱۳۸٩
 

پس از طرح شبهه برخی رسانه ها که با اشاره به نهی امام علی(ع) از پیاده دویدن مردم انبار در کنار مرکب ایشان بیان شده بود، حجت الاسلام علیرضا پناهیان به این شبهه پاسخ داد.


پناهیان توضیح داد: در حکمت 37 نهج البلاغه آمده: «و قد لقیه عند مسیره الی الشام دهاقین الانبار فترجلوا له و اشتدوا بین یدیه» در مسیری که حضرت به سمت شام می پیمودند، گروهی از مردم شهر «انبار» حضرت را دیدند که شروع کردند پیاده به دنبال امام و در مقابل ایشان دویدن، حضرت ابتدا اعتراضی نکردند، فرمودند این چه کاری است که انجام می دهید؟ مگر حضرت نمی دانستند آنها چه کار می کنند؟ معلوم بود که به استقبال آمده اند.(پس به اصطلاح اهل حدیث، باید از روایت مفهوم گیری کرد)...


 
ادامه مطلب...
comment نظرات ()
 
توصیه های مقام معظم رهبری به اطرافیان قبل از سفر به قم
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ۳:۳٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۳٠ مهر ،۱۳۸٩
 

آنچه در پی می آید، سخنان معاون ارتباطات حوزوی دفتر مقام معظم رهبری، حجت الاسلام والمسلمین مروی، در نشست طلاب مدرسه علمیه شهیدین قم است که مرکز خبر حوزه آن را به مناسبت سفر رهبر معظم انقلاب تقدیم می‌کند.بخشی از این مطالب ذکر خاطرات حجت الاسلام مروی از رهبر انقلاب است و بخشی نیز به سفر ایشان به استان قم مربوط است.


*حتما در اتاق صندلی باشد!
در همین سفر قم، ایشان از همه برنامه های سفرشان مطلع بودند و در جریان کامل ملاقات ها، دیدارها و ... قرار داشتند، اینکه با چه کسی، چه زمانی و در کجا ملاقات دارند، حتی در بسیاری از جزئیات نظر می دهند و نظرشان هم اعمال می شود. به عنوان مثال، ایشان افرادی که قادر به نشستن روی زمین نبودند را نام برده و تاکید داشتند حتما در اتاق صندلی باشد، بعداً فرمودند عده ای هم روی پتو می نشینند.


*آقای مروی برای این جریان چه می کنید؟
در دیدار روز پنجشنبه گذشته با آقا، ایشان تاکید کردند:« در سفر قم به مسئولین بگویید ...


 
ادامه مطلب...
comment نظرات ()
 
و چه زیبا...
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ مهر ،۱۳۸٩
 

 


 
comment نظرات ()
 
جانا سخن از زبان ما می گویی...
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ۳:۳۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٤ شهریور ،۱۳۸٩
 


در پی اهانت نفرت انگیز به قرآن شریف در آمریکا، حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام مهمی به ملت ایران و امت بزرگ اسلام، حلقه های صهیونیستی درون دولت آمریکا را طراحان اصلی این توطئه مشمئز کننده خواندند و با تشریح اهداف پشت پرده کینه توزیهای صهیونیستها نسبت به اسلام و قرآن تأکید کردند: دولت آمریکا برای اثبات ادعای خود درباره دخالت نداشتن در این توطئه، باید عوامل اصلی این جنایت بزرگ و بازیگران میدانی آن را به گونه ای شایسته به مجازات برساند.
متن پیام ولی امر مسلمین جهان (و ذکر ۴ توصیه مهم  معظم له به برادران و خواهران مسلمان در ایران و سراسر جهان!)به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
قال الله العزیز الحکیم: انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون
ملت عزیز ایران ـ امت بزرگ اسلام!
اهانت جنون آمیز و نفرت انگیز و مُشمئز کننده به قرآن مجید در کشور آمریکا که در سایه ی امنیت پلیسی آن کشور اتفاق افتاد حادثه ی تلخ و بزرگی است که نمیتوان آن را تنها در حدّ یک حرکت ابلهانه از سوی چند عنصر بی ارزش و مزدور به حساب آورد. ...


 
ادامه مطلب...
comment نظرات ()
 
چکیده وصیت 30 صفحه ای امام (ره)
نویسنده : محب فاطمه(سلام الله علیها) - ساعت ٧:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٢ خرداد ،۱۳۸٩
 

بهار سال 1365، روزى را که امام(ره) در بستر بیمارى بودند، فراموش نمى‌کنم. ایشان دچار ناراحتى قلبى شده بودند و تقریباً ده، پانزده روزى در بستر بیمارى بودند. در آن زمان من در تهران نبودم. آقاى حاج احمد آقا به من تلفن کردند و گفتند سریعاً به آن‌جا بیایید؛ فهمیدم که براى امام(ره) مسأله‌اى رخ داده است. آناً حرکت کردم و پس از چند ساعت طى مسیر، خود را به تهران رساندم. اولین نفر از مسؤولان کشور بودم که شاید حدود ده ساعت پس از بروز حادثه، بالاى سر ایشان حاضر شدم.
 
روزهاى نگران‌کننده و سختى را گذراندیم. خدمت امام(ره) رفتم و هنگامى که نزدیک تخت ایشان رسیدم، منقلب شدم و نتوانستم خودم را نگهدارم و گریه کردم. ایشان تلطف فرمودند و با محبت نگاه کردند. بعد چند جمله گفتند که چون کوتاه بود، به ذهنم سپردم؛ بیرون آمدم و آنها را نوشتم.
 
در آن لحظاتی که امام(ره) ناراحتى قلبى پیدا کرده بودند، ایشان انتظار و آمادگى براى بروز احتمالى حادثه را داشتند، بنابراین مهمترین حرفى که در ذهن ایشان بود، قاعدتاً مى‌باید در آن لحظه‌ى حساس به ما مى‌گفتند. ایشان فرمودند: «قوى باشید، احساس ضعف نکنید، به خدا متکى باشید، «اشدّاء على الکفّار رحماء بینهم» باشید، و اگر با هم بودید، هیچ‌کس نمى‌تواند به شما آسیبى برساند». به نظر من، وصیت سى‌صفحه‌ای امام(ره) مى‌تواند در همین چند جمله خلاصه شود.

به نقل از: پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشرمقام معظم رهبری(حفظه الله)


 
comment نظرات ()